چه آنچه با زمان يكجااند جمله « سمت » « 1 » غير ازلى ( اند ) « 2 » و ( اسم ) « 3 » محدثى و مخلوقى دارند ، چه وجود ايشان نه ذاتى است بلكه مستفاد و مستعار است از اوّل كه وجود وى ذاتيست و وجود كل موجودات محض ( و ) « 4 » جود ويست كه بديشان رسيده است ، « و لا مسافة » « 5 » فى الوجود بين من وجوده من ذاته لذاته بذاته و بين من وجوده من وجود غيره و « انّ دوام الموجود لدوام الوجود » « 6 » ، چنين دان و در دانستن ازلى ، زمان بخاطر مگذران تا در كفر و ضلال ( باقى ) « 7 » نمانى و در خيالهاى فاسد نيفتى . سؤال : چيست ( اوّل ) « 8 » چيزى كه اثر ( و ) « 9 » جود اوّل حق بوى رسيده است و ابتدا ( ى ) « 10 » وجود از وى در پيوست ؟ جواب : بدان كه چون معلوم شد كه موجب ايجاد ، ظهور موجد ( بودن ) « 11 » بود لا محاله بايد كه نخستين ( موجودى ) « 12 » كه در وجود آيد

--> ( 1 ) - م ، ك : شيء . ( 2 ) - م ، ك ، ل افزوده . ( 3 ) - م ، ك افزوده . ( 4 ) - س - م : خوديست . ( 5 ) - نسخه بدل متن : مناسبة - ك ، ل : لا مشابهة ، و در نسخه بدل ك : مساوقة : ظاهرا صواب لا مشابهة باشد . ( 6 ) - در نسخه متن : دان دام لدوام الجود . ( 7 ) - س ، ك ، ل افزوده . ( 8 ) - ل افزوده . ( 9 ) - م ، ( 10 ) - س ، م . ( 11 ) - ل افزوده . ( 12 ) - س : موجدى .